Vliegen over de Delta

De piloot, dit keer een jonge dame, stuurt vakkundig de Cessna de startbaan op. Wij zitten vol spanning om ons heen te kijken. Na een middag hangen op het vliegveld hebben we een klein vliegtuigje kunnen charteren om ons over de Okavangka delta te vliegen. Stuiterend zijn we vijf minuten later in de lucht en zien we de busch en daaracher de delta opdoemen. Zo af en toe wijst de piloot ons om naar iets te kijken en in de verte zie je de beesten bij een watertje staan of rondlopen. Voor we het weten zijn we weer met de afdaling bezig en terug op de luchthaven. Wat een prachtige ervaring!

Via Nata naar Maun

Wat ons opvalt is dat Botswana duidelijk ruig en tamelijk onbewoond is (door mensen dan). Je struikelt hier letterlijk over het wild en vooral over de olifanten (sporen). We stoppen bij de campsite 'Elephant sands', dat eigenlijk een wildfarm is. Hier hebben we ondanks dat er heel veel olifanten rondliepen gewoon in ons daktentje geslapen. Voor Syl blijft dat nog altijd een uitdaging. We konden ook in een huisje slapen, maar ja dat is toch wel een stuk duurder. We bezoeken het Bird Sanctuary National Park in Nata. De flamingo's zijn al verder de pan opgelopen omdat daar nog water is en zijn zodoende slecht te zien. Soms zijn er miljoenen van deze vogels te zien. We hebben wel pelikanen van redelijk dichtbij kunnen zien. Later kwamen we terecht op de Nata Lodge.

Chobe

We zijn inmiddels twee dagen het Chobe park in geweest, met de auto. Dat kan soms een hele tour zijn, door het mulle zand en de enorme hoeveelheid olifanten die je tegenkomt. Maar het is werkelijk prachtig. Zo'n uitzicht over de rivier en deze grote hoeveelheid en verscheidenheid aan beesten vindt je zeker niet overal. Een paar uitspatters, zoals een groep wilde honden (wel van ver gespot), een jonge leeuw die achter een leeuwin aan gaat. Fisch eagles en king fishers in de vlucht. Giraffes, warthogs en natuurlijk nijpaarden en krokodillen in de rivier. Maar waar zo af en toe je hart echt sneller van gaat kloppen is, als je tegen een olifant op botst die even laat weten dat hij belangrijker is. Even wachten dus; kijken wat die gaat doen. Wil je die mot of gewoon een waterbad, gevolgd door een modder of zandbad en dan langzaam plaats maken voor ons autootje? Aan het eind van een dagje park kan je bijna niet meer navertellen wat je allemaal hebt gezien. Verder gaat het op de Senyati campsite gewoon door met de dieren. Er leek een soort migratie aan de gangen. Hordes olifanten, buffels die vanaf de middag de waterbak passeren. De hele nacht getrompetter en gebulder van beesten. Genoeg te beleven (en het is nog heerlijk weer ook), dus we blijven hier nog even.....