21 maart werden we dan eindelijk verwacht op het schip. Als we aankomen op de kaai wordt het beladen. Al snel krijgen we de 'chief officer' te spreken en wordt onze bagage naar boven getakeld.
'n prachtige 'cabin', met de uitstraling van een chinees restaurant. We worden om 17.00 uur verwacht voor het diner. Heerlijke soep, met rijst en worst. Wij zitten bij de 'çaptain' aan tafel. Hij vertelt dat door een speciale lading we dit keer niet naar Lissabon gaan maar naar Leixoes. We worden daar zaterdag pas verwacht. Dit houdt in dat we pas woensdagochtend vroeg vertrekken. We geven ons paspoort af, die bewaart hij gedurende de reis. Hij geeft ook de gegevens door aan het kantoor en aan 'immigration' (straks).
Na een goede nacht en een heerlijk ontbijt zijn we 's ochtends de kade opgegaan om het beladingsplan te checken. Ja hoor onze container zit erbij. Een kopie krijgen we mee. Onze container zal pas een van de laatste stuks zijn die beladen wordt. Op de kade is het levens gevaarlijk met al die kranen met rond rijdende containers. We moeten een helm op. Terug op de boot wordt gelijk weer geklopt op de deur. We moeten ons 'immursion suit' testen. Dit is een groot maanpak, waar je in blijft drijven. Het lijkt wel echt. Binnenkort op zee volgt er een oefening voor de gehele crew en passagiers. De steward. 'een heel vriendelijke man met een rare zwarte bril op' verwent ons met frisdrank, melk en koekjes. In de 'cabin' hebben we ook een koelkast en kunnen we lekker koffie en thee zetten. Ook laat hij ons de koelkast bij de keuken zien waar we te alle tijde wat uit kunnen pakken. Hij vindt het vreselijk leuk om passagiers te hebben. Trouwens de hele crew is hartstikke aardig. De meeste mannen zijn pools en spreken ook engels, behalve een rus. Deze man had wel een filmpje gemaakt van ons afscheid met pa. Die hebben we direct na aankomst al van hem gekregen.
Om 20.00 uur zien we onze container aan komen rijden. Ja hoor, hij wordt aan boord gehezen. Vanuit onze 'cabin' hebben we zelfs zicht erop.
De volgende ochtend is bij het ontbijt een man van de haven aangeschoven. We hebben al eerder met hem gesproken. Aardige gast. Hij verzorgt de planning en indeling voor de Amber in Antwerpen. De 'Captain en de Chief zijn hartstikke druk nu. De laatste lading moet nog vastgezet worden en het wachten is op de eerste 'pilot'. Die brengt ons naar de sluis.
Vanaf het haven dok naar open zee duurt het ongeveer acht uur. Een uur varen naar de sluis, daarna langs Vlissingen richtig zee. De weersverwachting is goed. Als we voor zaterdag in Leixoes aankomen zijn we het slechte weer voor. We gaan dan ook op volle speed varen. Windverwachting is Oost, Zuid-oost, dus de golven krijgen geen kans te stuwen vanuit het open water. We are lucky!!!
Er wordt nog twee keer gewisseld van 'pilot'. 'rivier pilot' en 'open zee pilot'. Het is prachtig weer en we staan bijna de hele dag op de brug om van alles te genieten. Na het eten en door het geronk van de motor en het zachtjes wiegen van de boot in een diepe slaap gevallen.
Donderdag de 24ste in gedachten bij Renée waar we toch afscheid van hebben moeten nemen vlak voor ons vertrek en vandaag zullen we er niet bij zijn. We gooien een tekening overboord om hem te eren en met ons gevoel bij iedereen te zijn die hem zo zal missen.
Op de brug met de 'Captain' en de 'watchman' gesproken. Zij vertellen over de kaarten, de rader en het ispc system. Kleine schepen en bv. oorlogsschepen zijn op dit systeem niet zichtbaar. Deze moeten met het oog in de gaten worden gehouden. We begrepen dat ook piraten overal op zee te vinden zijn. Wij zullen ze niet tegenkomen. Vanaf Dakar varen we hiervoor te ver uit de kust.
Tijden de lunch vraagt de captain of wij een terugreis ticket hebben. Hij verwacht problemen bij 'immigration' in Zuid Africa. Wij hebben dat niet, maar wij hebben rekening gehouden met een 'cash deposit' ter plekke. In Walvsbaai zullen we e.e.a. nog checken en anders daar ter plekke een ticket bv. van Cape Town naar Windhoek kopen. Hiermee hopen we dan dat 'immigration 'volstaat om ons van de boot af te laten gaan. We zullen zien...
Tijdens de lunch worden we getrakteerd op twee biertjes. Twee crew-leden zijn jarig. De biertjes nemen we mee naar de cabin voor later, de crew gaat hiervan na hun dienst van genieten. Vanmiddag heerlijk weer. Lekker buiten gezeten. Wel met jas aan. We hebben ongeveer 4 km. zicht. Met hele heldere lucht heb je wel 30 km. zicht. Er vliegen wat meeuwen om de boot en we zien zelf een twee-tal musjes.
Vrijdag bij het ontbijt horen dat de snelheid is verlaagd. Omdat we alles mee hebben en we anders al om 2 uur bij het pilot station zijn. We varen daarom rustig. Dit bespaart veel brandstof.
We hebben een rondje op de boot gemaakt. Helemaal naar voren. Gigantisch, zo midden op de oceaan, voorop het schip a la Titanic... Helemaal op de boeg durf ik niet echt. Maak wel een foto van Jan daar.
Morgen-ochtend zijn we in Portugal.
